robalberts.punt.nl
Passend Onderwijs

Passend Onderwijs

 

Etend met twee zorgcoordinatoren maakt dat het onderwerp snel op Onderwijsland komt. De passie waarmee over kinderen gesproken wordt maakt dat geregeld een van de eters van een naburig tafeltje opkijkt. Iedereen die mij iets beter kent weet dan dat ik aan tafel graag over van alles meepraat. Maar dat ik ondertussen ook druk ben met het proeven en opeten van van alles wat er op de menukaart staat.

En daar gaat het in het gesprek bij mij vaak mis. Over welke diagnose er dan ook gesproken wordt? De gebruikte terminologie maakt mij snel opstandig. Een etiket is makkelijk gevonden. Maar mijn vraag is direct: en dan? In 25 jaar werkend in Onderwijsland verschuiven de gebruikte termen. Waarbij ik dan direct mijn twijfels heb of de kinderen daadwerkelijk veranderd zijn. De genoemde oorzaken van allerlei gedrag worden nu in het voedsel en de computers gezocht. En de maatschappij om ons heen is natuurlijk ook veranderd.

Maar wat is de winst voor een kind? Een nieuwe diagnose, een nieuw etiket helpt nog niet bij het leren. Een ziekte, een lichamelijke beperking, een gedragstoornis of een lastige thuissituatie wordt niet verholpen met de juiste diagnose of het juiste etiket. De vlucht naar huis van mijn collega's is er nog steeds. 's Morgens maar net voor de lessen binnenkomen en sneller naar huis dan juist die leerling die juist op school iets extra's nodig heeft. Natuurlijk is er tegenwoordig overal binnen de organisatie een overzichtelijk organogram voor de zorgstructuur. Maar als je willekeurig een leerling vraagt wie er aardig is komt toch eerder een docent naar voren die oog en oor heeft voor de leerling.

Mijn streven is om voor elke leerling oog en oor te hebben. maar tegenlijkertijd weet ik dat dat ik daarin duidelijk mijn beperkingen heb. Maar hoe mooi een organogram er ook uit mag zien. Zonder toegankelijke informatie over de achtergrond en de geschiedenis van een kind ben ik ziende blind. En zonder een goed gesprek met al mijn collega's ben ik horende doof.

Mijn Kerstvakantie is begonnen. Een mooi moment van bezinning en reflectie. In januari mag ik weer. Een mooi moment om stil te staan of ik nog wel pas in het Onderwijs. De hectiek binnen het onderwijs is van alle dag. Naar mijn idee veranderen de kinderen niet. Maar moet ik misschien constateren dat ik te oud ben geworden? Ziende blind en horende doof is voor geen enkel kind goed. Naar huis vluchtende collega's, afstandelijke leidinggevenden en daardoor ontbrekend gepast overleg maakt het steeds lastiger om goed te werken. Maar dat was 25 jaar geleden ook al een bekend gegeven.

Of ik pas in het Onderwijs is elke vakantie toch een terugkerende vraag. En Passend Onderwijs zal ik ook nog vaker het gespreksonderwerp zijn als ik zit te eten.

Mag ik al mijn lezers een fijne feestdagen toewensen en een eet smakelijk bij de komende feestmalen? En voor diegene die met mij een tijd van bezinning tegemoet gaat wens ik veel wijsheid toe.

Reacties

Gerbie op 23-12-2013 20:33

Mogen de feestdagen je alles opleveren wat je wenst!

bentenge op 24-12-2013 09:36

Weet je, om het even waar en om het even welke omgeving, het aantal mensen dat zijn job nog kan/wil/mag doen met echte diepgang en daaruit volgend goed resultaat is sterk aan het dalen. Al gaat het om het aanleggen van een simpel rond punt, ook daar zie je dat de ambitie om iets echt goed op te lossen steeds verder daalt. 

Fijne vakantie en eveneens fijne kersmaaltijd(en).

burro op 24-12-2013 11:48

Een blog waarin je sterk bezig bent met bezinning. Dat past bij deze tijd. Ik maak me ook zorgen over de toekomst van mijn prachtige beroep. Er ligt te veel op ons bord en het einde is nog niet in zicht. De leraar als maatschappelijk werker, sociaal begeleider, opvoeder, politieman, gezinstherapeut , enz. enz. Je zou haast vergeten waarom wij ooit voor dit vak gekozen hebben.

Fijne Kerst en een goed 2014!

Stiefbeen op 28-12-2013 16:26

en toch ondanks alles blijft het een pracht vak met hele mooie mensen.

Stiefbeen op 30-12-2013 20:08

het is een heel mooi beroep waar heel veel veranderingen ook heel snel gaan en dat vraagt nogal wat.  een fijne gezelige maar vooral gezond nieuwjaar toegewenst. cobie en bas.

hanscke op 06-01-2014 20:40

Ik hield er niet van om heel lang na de lessen op school te blijven hangen. Toch had ik wel oog en oor voor de leerlingen. Toen ze hoorden dat het mijn laatste les aan hen zou zijn zij tussen de middag een paar leerlingen naar een supermarkt gegaan en daar hebben ze de grootste doos MERCI die er te koop is voor mij gekocht. Nu is het voor mij voorbij. Ik wens jou een heel prettig jaar waarin jij je werk kunt doen zoals jij dat voor ogen hebt.

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl