robalberts.punt.nl
Kadootjes

Kadootjes

Na een vervelende scheiding heeft mijn buurjongetje opeens twee huizen. Zowel vader als moeder zijn weer in een nieuwe relatie gestapt. Voor elk kind een levensfase waarin loyaliteitsproblemen alle identiteitsproblemen versterken. En hier gebeurt dat ook in alle hevigheid. De moeder uit dit verhaal heb ik nooit echt leren kennen. Haar echte haar en haar eigen huidskleur heeft zij naar mij toe altijd verstopt. Een pruik bedekte meestal haar hoofd. En anders hebben het ingevlochten kunsthaar het hoofdhaar verstopt. De gebruikte huidbleekmiddelen en de lagen poeders op het gezicht kwamen niet overeen met de zichtbare kleur van haar handen. De vader is weer heel anders. Totaal kaal geschoren verstopt hij zich dag en nacht achter een beeldscherm. De kleur van zijn haar heb ik dus nooit gezien.  En het altijd binnenleven in kunstlicht geeft deze vader ook een onnatuurlijke en ongezonde huidskleur.

Zoonlief moet nu geregeld naar de kapper om zijn haar plat te laten scheren. Terwijl mijn buurjongen juist aan het ontdekken is wat het is om met een weelderige afro haardos rond te lopen. Ik herken dat. Lang haar met veel vet erin is in mijn pubertijd mijn ideaal geweest.

Vreemd genoeg hoor ik dan dat mijn buurjongen ook nog eens de raad krijgt om naar een speciaal vriendinnetje te zoeken. Een vriendinnetje dat net als hij kroezend haar heeft en een gekleurde huid. Het liefst uit het zelfde werelddeel als zijn moeder. Want anders zullen er cultuur problemen ontstaan in zijn relatie. En dan begrijp ik het niet meer.

Over de hele wereld worden miljoenen verdient met het veranderen van de huidskleur en de haarkleur. En over de hele wereld zijn er talloze kapsalons te vinden voor de meest kunstige kapsels. En wat mij daarin opvalt is dat in de ene kapperstoel het kapsel verandert wordt naar juist dat kapsel dat een ander weer niet wil hebben. Een gouden industrie waar velen rijk van worden.

Voor mij is je huidskleur en het haar dat je hebt een kadootje van je ouders. En kadootjes kun je beter gewoon in ontvangst nemen. Maar als het gaat om huidskleur en soorten haren is dit blijkbaar een lastige zaak. Bij welke cultuur dit hoort weet ik niet precies. Maar het lijkt mij meer iets voor ontevreden mensen. Zelf ben ik kaal aan het worden. En dat bevalt mij goed. Niet meer kammen, borstelen, haarwassen of een kapperbezoek. In de felle zon wil ik nog weleens verbranden, maar dat overkomt mij hier in Nederland niet zo snel. Kortom over mijn huidskleur ben ik best wel tevreden. Een pruik, toupet of zonnenbank zal ik dus niet gebruiken. Wel blijf ik nieuwsgierig naar het afro kapsel van mijn buurjongetje. En met zijn vriendinnetje zal het ook wel goed komen. Het schijnt dat hij al een kerstkadootje heeft gekocht voor een leuk klasgenootje .....

Reacties

Henk op 15-12-2013 18:03

Rond het sterven van Mandela zag ik veel vrouwen met onnatuurlijk ontkruld kroeshaar dat strak op het hoofd lag. Persoonlijk vind ik het geen gezicht. Ik denk dat we gewoon moeten leren om van onszelf  te houden, in de juiste zin des Woords. Ieder mens mag er zijn, zoals hij is gemaakt. :-)

Gr. en een fijne werkweek, Rob,

Henk

Ron op 15-12-2013 18:19

Wat een raar verhaal.

Renesmurf op 15-12-2013 23:54

Sommige mensen willen bleker zijn, en anderen bruinen zich graag in de zon.En de commercie vaart er wel bij.Mijn zusje heeft van nature dezelfde haarkleur als mijn vader, maar ze verft het graag.En dat soort dingen hou je altijd.Opvoeding en cultuur, wat hoort en wat is gangbaar en hoe sta je zelf in het leven, en wat is er mogelijk.

Ans op 16-12-2013 00:40

De meeste mensen staan toch het best met de haarkleur die ze van nature hebben en dat geld voor meer dingen! Natuurlijk kan een aanpassing op zijn tijd best leuk zijn, maar proberen een heel ander te zijn maakt iemand meestal niet mooier. Zelf ben ik grijs en ik vind dat prima! Ik begrijp best dat mensen er een kleurtje indoen als e grijs worden, maar veel mensen gaan er te lang mee door, waardoor het heel onnatuurlijk wordt. Over mijn huidskleur ben ik eigenlijk niet tevreden, wat meer kleur zou best mogen, maar vooral wat minder snel verbranden zou erg prettig zijn, want ook in Nederland verbrand ik snel. Sommige mensen doen zo hun best om bruin te worden dat het onnatuurlijk is en dat geld natuurlijk ook voor het bleken van de huid. Teveel mensen proberen iemand anders te zijn.

rebbeltje op 16-12-2013 14:44

Gewoon tevreden zijn met hoe je eruit ziet of bent ???

haha kleur wel mijn haren grijnzzzz

Groetjes en fijne week

Leo op 22-12-2013 10:20

Melkboerenhondenhaar, ik was er mee behept ooit. Niks mee te beginnen. Nou ja, kort laten knippen. Tot ik in 1977 of zo de krullen liet zetten die me tot half jaren negentig een ander uiterlijk gaven en een vermogen kostten. Maar het oogde veel beter en werd een soort handelsmerk. Daarna vroeg ik de toenmalige kapster om de tondeuze te pakken en de boel te millimeteren. Grote schik in de werkomgeving, ik was onherkenbaar. Enkele jaren later pakte ik zelf het scheermes en schoor ook de korte stoppels weg. Dat is nu mijn handelsmerk. Kale kop. Gewoon weg er mee. En dat is heerlijk. Geen gedoe meer en je houdt er aardig wat geld mee over...

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl