robalberts.punt.nl

Kiezen en de gevolgen voor Amsterdam-ZuidOost, Lidy Hinfelaar of Elly Muller

Na de verkiezingen voor de bestuurscommissie in Amsterdam-ZuidOost blijft het rommelen. Een nieuwe verkiezingslijst met een lijsttrekker van buiten Amsterdam en een minderjarige opvolger heeft een restzetel verworven. Omdat de lijsttrekker uiteindelijk toch maar niet naar Amsterdam-ZuidOost wil verhuizen en de eerstvolgende kandidaat nog minderjarig is blijft deze verworven zetel in de bestuurscommissie waarschijnlijk voorlopig onbezet.

Tegelijkertijd hebben we afscheid genomen van een aantal uitstekende GroenLinks (duo-)raadsleden. Elly Muller, Heero Viel en Rob Noij hebben de afgelopen jaren op een deskundige wijze invulling gegeven aan het raadswerk. Jammer genoeg gaat daar een pijnlijke geschiedeins aan vooraf. Lidy Hinfelaar is indertijd met chantage fractievoorzitter van de GroenLinks fractie in Amsterdam-ZuidOost geworden. En uit rancune heeft zij daarna haar eigen portefeuillehouder weggestuurd. De GroenLinks fractie en afdeling in Amsterdam-ZuidOost is hierdoor in 2004 verscheurd en bijna weggevaagd.

Door de inzet van vooral Elly Muller is GroenLinks in 2006 weer een betrouwbare politieke partner geworden. Door haar inspanningen is de fractie na de verkiezingen in 2010 verdubbeld en weer toegetreden tot het Dagelijkse Bestuur. Heero Viel heeft samen met Elly Muller het contact met de GroenLinksers, de kiezers en de bewoners hersteld. Constructieve voorstellen op het gebied van armoedebestrijding, onderwijs, jongerenhuisvesting hebben zij ingediend en kunnen verwezenlijken. Op elke bijeenkomst binnen het maatschappelijke veld is Heero Viel aanwezig of vraagt hij de informatie. Op het gebied van de groene en duurzame samenleving en zonne-energie heeft Rob Noij vanaf 2012 al zijn tijd, energie en kennis ingezet.

Kiezen heeft altijd gevolgen, soms voorspelbaar, soms onverwacht. Een open zetel in de nieuwe bestuurscommissie heeft niemand verwacht en de 937 kiezers op de PVVA waarschijnlijk ook niet. Het opblazen van GroenLinks in april 2004 uit persoonlijke motieven door Lidy Hinfelaar heeft ook niemand kunnen voorspellen.

Dat GroenLinks in Amsterdam-ZuidOost weer herkenbaar is als een betrouwbare, sociale en duurzame partij is wel te danken aan alle inzet van Elly Muller, Heero Viel en Rob Noij.

Elly, Heero en Rob dankjewel voor jullie tomeloze inzet!!!

Reacties (11)

Kleine ergernissen en een groot onrecht; Racisme en discriminatie

Tijdens de afgelopen verkiezingscampagne voor onze dorpspolitiek heb ik de gebruikelijke kleine ergernissen opgelopen. Een van de nieuwe plaatselijke helden liet zijn stralende glimlach opeens op alle vuilnisbakken in mijn buurt zien. Een andere kandidaat probeerde zijn pluche zetel te behouden door met een grote foto van zichzelf op een bord voor en boven zijn hoofd door het winkelcentrum rond te rennen. Een nieuwe lokale lijst en de twee landelijke regeringspartijen bleven mij ondanks de bekende NEE-JA sticker op mijn brievenbus bestoken met huis-aan-huis folders. En aan het einde van de zaterdagboodschappen was het op sommige plekken waden door de weggegooide en weg gewaaide verkiezingsfolders.

Toch hebben maar 37,7 % van mijn buren de moeite genomen om het kleine loopje naar hun stembureau te maken.

De dag na de verkiezingen praten mijn collega's over twee dingen. Die ene collega die ook nu weer op de grootste partij in Almere heeft gestemd. Maar ook over het kleuterklasje in het Haagse Grand Cafe De Tijd dat gezamenlijk het simpele dreuntje "minder, minder, minder" heeft gedreind.

Mijn eerste school staat twee straten verder dan het woonhuis van Theo van Gogh. En een van mijn oud-collega's reed met zijn scooter langs de stervende Theo van Gogh. Natuurlijk wilde al mijn leerlingen weten wat ik hiervan vond. In al mijn eerlijkheid vertelde ik hun dat de mening van Theo van Gogh niet mijn mening is. Maar dat ik niemand zal vermoorden die het niet met mij eens is. Vol trots spraken deze leerlingen over hun afkomst. Maar tegelijkertijd vertelden zij ook dat ze gewoon in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis aan het Oosterpark geboren zijn. Kort heb ik gewerkt in Nieuw-West op een dependance van mijn school. Sommige van de door Rob Oudkerk beroemd geworden jongeren hebben in mijn klassen gezeten.

Voor veel collega's, buren en vrienden is de voortdurende negatieve publiciteit frustrerend. Maar in de ogen van sommige leerlingen nu zie ik vooral verdriet. En in de woorden van sommige leerlingen nu hoor ik vooral woede.

Mensen leren niet van gemaakte fouten, geschiedenis herhaalt zich keer op keer. Minachting en haat om afkomst en uiterlijk kan en mag niet in Nederland. Afschuwelijk gedrag afkeuren hoort bij een eerlijke en democratische beschaving. Mijn opstandige puberende Marokkaanse leerlingen begrijpen dat allemaal. Jammer genoeg snapt die ene collega dit nog niet. Maar met hem snappen 10% van de Nederlandse kiezers in 2012 of 14% van de kiezers in Den Haag in 2014 dit ook niet.

Racisme en discriminatie zijn van alle tijden en gebeurt overal.

Maar is en blijft een groot onrecht!

 

http://www.denederlandsegrondwet.nl/

Reacties (16)

Keuzes van Yvonne Liesdek

 

De afgelopen periode heb ik Yvonne Liesdek verder leren kennen. Hoewel onze geboorteplaatsen een wereld van verschil hebben merk ik vooral veel overeenkomsten. Op tijd komen, afspraken nakomen en respectvol met elkaar omgaan vinden wij allebei belangrijk. Ook willen wij onszelf ontwikkelen en vinden wij werken plezierig. Zij heeft in Amsterdamse Ziekenhuizen gewerkt als verpleegkundige. Yvonne heeft net als ik ook in het onderwijs gewerkt als docent   Verpleegkundige. Ook gaf zij leiding aan een afdeling verloskunde. Enthousiast maar vooral warm praat zij over dat werk. En ik herken de liefde voor kinderen die ik met haar deel.

Natuurlijk zijn er ook verschillen. Als ik haar tegen kom in haar koorgewaden bewonder ik de gratie waarmee zij zich in traditionele kleding weet te bewegen. Mijn spijkerbroek en t-shirt detoneren dan. Geboren in Noord-Brabant heb ik zelf weinig mee gekregen van het koloniale verleden van Nederland. Geboren in Suriname van voor de Onafhankelijkheid als een afstammeling van een uit Afrika afkomstige slaaf heeft Yvonne Vaderlandse en Wereldgeschiedenis in haar bloed en genen.

Mijn politieke keuze heb ik in mijn pubertijd gemaakt. Een wereld zonder geweld en eerlijk delen waren toen en zijn nog steeds mijn idealen. Yvonne geeft aan dat zij een zoektocht door het politieke spectrum heeft doorlopen. Traditioneel op een Partij stemmend zoals haar ouders, vrienden en familie ontdekte zij dat haar idealen daar niet verwezenlijkt worden. Verder kijkend ontdekte Yvonne dat GroenLinks wel staat voor haar idealen. 

Als lijstduwer zet Yvonne Liesdek zich nu voor de volle 100% in voor de Verkiezingscampagne van de bestuurscommissie in Amsterdam-ZuidOost. Maar ook de jonge GroenLinks kandidaat Simion Blom voor de gemeenteraad in Amsterdam krijgt al haar steun. Ik ben benieuwd hoeveel kiezers zij weten te bereiken op 19 Maart 2014.

http://www.groenlinkszo.nl/

https://amsterdamzuidoost.groenlinks.nl/

https://amsterdam.groenlinks.nl/

Reacties (3)

Breekijzers tussen de deuren van het stemlokaal

Jarenlang zat er een knaagdier in onze levensautomaat, een rat, een opvreter, een foutenmaker, een in de war stuurder. Met liefdesolie heb ik gesmeerd, met engelengeduld geantwoord, met uiterste precisie mijn stappen gepland en juist in 2014 leek het of men mij de juiste monteur stuurde om mijn/onze levensautomaat te herstellen. ( een wonder ) Eerder al beschreven door Zilvertje op haar blog.

In de afgelopen jaren heeft de stadsdeelraad in Amsterdam-ZuidOost een naam opgebouwd van vriendjespolitiek. Al zal ik mij vooral de gevallen van broedermoord herinneren. Twee keer stuurde een fractievoorzitter een eigen portefeuillehouder naar huis en dan heb je volgens mij weinig van politiek begrepen. De naam van stemmenkopen duikt ook hier bij elke lokale verkiezing weer op. Het bevoordelen van vriendjes en familie met baantjes binnen het ambtenarenapparaat en het uitdelen van subsidies aan bevriende stichtingen heeft een einde gekregen? De aanhoudende crisis maakt dat niet produktieve ambtenaren een andere baan moeten zoeken. En stichtingen met onduidelijke resultaten verdwijnen nu het overheidgeld op is.

In landelijke media roepen de grote politici van alles. Maar heeft de buurtbewoner hier nog wel oor naar. De kleinere dingen worden vooral op buurtniveau geregeld. Hoe schoon en hoe groen is de straat. Wat krijg ik voor mijn betaalde gemeentelijke belastingen. Zorg op maat is iets waar je alleen aan denkt wanneer dat direct nodig is. De juiste school voor mijn kinderen is een keus die 3 keer, basisschool, middelbare school en vervolgonderwijs, gemaakt wordt. Vanuit Den Haag worden met te weinig geld veel zorgtaken naar de gemeente geschoven, iets waar wij pas achter komen als wijzelf of een naaste afhankelijk wordt van Zorg. Het bebouwen van restjes groen in en buiten de bebouwde kom mag nu ook meer en meer door de gemeente bepaalt. De leegstaande kantoorcomplexen her en der doen daarbij het ergste vermoeden.

De verkiezingskoorts is in Amsterdam-ZuidOost los gebarsten. Kopstukken lopen over de markten. Folders worden uitgedeeld en op de meest in het oog liggende plekken verschijnen illegale gezichten op de muren. Afspraken over een nette campagne zijn niet gemaakt en wettelijke regels worden met de voeten getreden. Veroordeelde politici lopen ook rond met het hoogste woord. Elders noemt met het de bananenrepubliek zelf noem ik het je reinste dorpspolitiek.

Wij krijgen een bestuurscommissie, doorgewinterde en van de straat geplukte kandidaten vertellen allemaal een ander verhaal. De productieve ambtenaren zullen wel blijven, denk ikzelf. Maar overtollige beleidsambtenaren en leidinggevenden zullen meer en meer een andere baan moeten zoeken. En vastgeroeste ad interim ambtenaren krijgen vast ook hun te late afscheid. Rijbewijzen en paspoorten blijven nodig en ook het vuil moet opgehaald worden. Over het groen en de bomen wordt nog nagedacht want dat wordt vooral door ingehuurde krachten beheerd. Hoe de Zorg en het Passend Onderwijs geregeld moet worden is onduidelijker. De Gemeenteraad zal het beleid bepalen en de Bestuurscommissie moet het gewoon uitvoeren.  Of het aantal leden van de bestuurscommissie (13) geluk brengt is nog maar afwachten. Uit deze leden worden weer 3 Bestuurders gekozen.

Hoewel grote politieke onderwerpen als Zorg, Onderwijs meer en meer op gemeentelijk niveau bepaalt gaan worden mag iedereen stemmen. Over de van oudsher lokale onderwerpen mag elke inwoner zijn stem laten horen. En bij het stembureau om de hoek is veelal alleen een identiteitsbewijs voldoende om een stembiljet te krijgen. En om de opkomst te bevorderen mag er elders in de gemeente, zelfs op stations ook gestemd worden. Voor veel Buitenlandse ingezetenen is dit een hele ervaring en een te onbekend gegeven.

Voor alle verkiezingen staat mijn keus al weer vast. Ik ben een van de weinige traditionele kiezers. Trouw aan mijn eigen partij, ondanks opgelopen teleurstellingen kies ik voor duurzaam, sociaal en vredelievend. De vernieuwing en veelkleurigheid op de verkiezingslijsten van GroenLinks voor de bestuurscommissie in Amsterdam-ZuidOost en de gemeenteraad van Amsterdam maken dat ik weer met vol vertrouwen ga stemmen. De couleure locale van de plaatselijke politiek van ingesleten venijnige en afgunstige patronen zal waarschijnlijk wel verdwijnen uit ons stadsdeel. Maar misschien kan er dan aan de borreltafel gesproken worden over de successen van de talentvolle inwoners uit Amsterdam-ZuidOost?

http://www.amsterdam.nl/verkiezingen/

http://www.groenlinkszo.nl/

https://amsterdam.groenlinks.nl/

 

Reacties (3)

Bouwers en brekers, een nieuw bestuur voor Amsterdam

De gemeenteraadsverkiezingen zijn al langer voorbij en de stadsdeelraad is vervangen door een bestuurscommissie. De onderhandelingen voor de bestuurscommissie zijn al eerder afgerond. En na de eerste felicitaties over en weer is het politieke geruzie in Amsterdam-ZuidOost verder gegaan, zoals vooral kleine kinderen dat goed kunnen. Maar ook in de gemeenteraad is er nu een coalitieakkoord. Na lang heel lang onderhandelen heeft Amsterdam een nieuw bestuur. Voor de sociale huurwoningen zijn er duidelijke plannen, het handhaven van minimaal 187.000. Ook is er nog steeds de ambitie om 5000 woningen te bouwen per jaar, waarvan 500 sociale huur. Op internet vond ik een fabel zonder moraal. Veel politici gaan er prat op grote bouwers te zijn. Ook in mijn omgeving is dat het geval. Vreemd genoeg zijn de kale bouwterreinen van de grootschalige uitgevoerde sloop nog het meest zichtbaar. De geleende fabel verderop in dit blog omschrijft dit het beste. En mocht iemand zijn stad herkennen in deze fabel, dat zou zo maar eens kunnen. Ik mocht de fabel lenen voor mijn blog. En mocht u een van de genoemde Vreemde Vogels zijn, niets weerhoudt u om nu het nog kan om het tij te keren. Voor de gebruikte tekst zeg ik: met dank aan Jeanette Slagt van http://jeanetteslagt.nl/  Jeanette Slagt heeft enkele jaren als assistent projectleider aan een herstructurerings-project meegewerkt in een middelgrote stad in Nederland, zij ontkom niet aan een beetje cynisme als het gaat om besluitvaardigheid, regelgeving en protocol binnen het ambtelijke apparaat, de gemeenteraad en het college.

 

Wat het nieuwe college van B&W voor Amsterdam-ZuidOost zal brengen is koffiedik kijken. De subsidies voor ongebreidelde sloop zijn al langer geleden verspild. Het kapitaal om te investeren in prestigeuze objecten is er niet meer. En of de ondoordachte kleine vernieuwingswijkjes goed en efficient zijn te beheren betwijfel ik. Toch wil ik hier blijven wonen. Het optimistische elan van de jeugd en het mondiale karakter van de volwassenen maken mijn stadsdeel uniek. Ik vertrouw er zelfs op dat de kinderen en kleinkinderen van mijn buren over 25-50 jaar belangrijk zijn voor onze kleine land.

In de bestuurscommissie van Amsterdam-ZuidOost blijft voorlopig een stoel van de PVVA leeg. Maar het oude dagelijks bestuur is deels blijven zitten, met de PvdA -Muriel Dalgliiesh-, GroenLinks -Urwin Vyent- en de VVD -Emile Jaensch- ( met gedoogsteun van de ChristenUnie ). En in de Centrale Stad hebben D66, VVD en SP nu na lang, heel lang onderhandelen een coalitie akkoord bereikt.

Voor het College in de Centrale Stad zijn vandaag, Vrijdag 13 juni 2014, de namen van bekend gemaakt. D66 krijgt 4 wethouders en de VVD en SP krijgen elk 2  wethouders. Van deze wethouders hebben Eric van de Burg, Pieter Litjens, beide VVD en Arjan Vliegenthart SP met zijn drieën een verleden in Amsterdam-ZuidOost. Pieter Litjens heeft Amsterdam-ZuidOost in zijn portefeuille. Hoe het met oude en nieuwe bouwplannen zal aflopen moet de tijd ons leren. En of de volgende geleende fabel op hen van toepassing wordt is afwachten ...

Als u een vreemde vogel herkent in de volgende geleende fabel? Ik lees het graag in de reacties! Let wel de fabel is 10 jaar geleden geschreven.

Bouwers en brekers

Bouwers & Brekers worstelen samen met het duale stelsel en de overkill aan incomplete informatie. Dit wordt nog eens verstrekt door de Trekkers en Blijvers in het ambtelijke apparaat.
Allemaal wellicht goedwillende mensen die betaald of onbetaald verzanden in visies, het ontbreken hiervan en de vage regelgeving. Tel hierbij op het grote politieke spel en je hebt chaos, voorkeursbehandeling en afscherming van vakgebied. Veel besluitvorming vormt zich rond de bierpomp in plaats van op het stadhuis, en binnen dit informele circuit proberen de Bouwers in de gemeenteraad nog enige grip te houden op de Vreemde Vogels van het college.

Dit schrijfsel is een parodie, een fabel, voor mij met een moraal, omdat ik de stad ken waar het zich afspeelt. Wellicht herkent u de situatie en is het voor u ook een fabel met een moraal, anders is het gewoon een fabel zonder moraal, maar wel de moeite van het lezen waard, zodat u in elk geval gewaarschuwd bent voor de valkuilen van planologie in de breedste vorm.

In een land hier ver vandaan hebben dieren de plaats van mensen ingenomen. Het is er een echte beestenbende. Aan het hoofd van een eilandje in dat verre land staan de “Vreemde Vogels”: De Ooievaar is het hoofd.
Haar raad van wijzen bestaat uit een Ekster, deze gaat over alles wat op het eiland gebouwd en verbouwd cq. aangelegd moet worden. Een Kip, zijn taak is ervoor te zorgen dat iedereen die ziek is of werkeloos het toch naar zijn zin kan hebben op het eiland, er is de Zeemeeuw, hij gaat over het geld, scharrelt het kostje van het eiland handig en lui bij elkaar, en een Struisvogel, hij gaat over alles wat opgeruimd moet worden zowel in de natuur als binnen de bewoonde wereld.

Het zal u niet verbazen dat de Ooievaar er lustig op los kleppert, de Ekster achter alles aanhipt wat mooi glinstert, de Kip regelmatig zonder kop kakelt en de Struisvogel zijn kop vaker in het zand heeft als daar boven, terwijl de Meeuw regelmatig op grote hoogte verkeerd.

De Vreemde Vogels hebben een grote staf, de Trekkers & Blijvers genoemd. Die werken aan plannen, voeren ze als ze goedgekeurd worden uit of laten dat doen en modderen verder maar wat aan. Het zijn er heel veel. Maar er is dan ook volgens hun zeggen veel werk te doen.
De Vrijbuiters op hun beurt hebben daar hun eigen mening over.
De “Vrijbuiters” zijn de bewoners van het eiland. Zij doen gewoon hun ding, elke dag opnieuw, mopperen onder de opgelegde belastingen en regels, en gaan weer verder met het doen van hun ding. De Vrijbuiters gaan eenmaal per vier jaar stemmen. Dan kiezen zij uit hun voorgeselecteerde midden, de “Bouwers & Brekers”.
De Bouwers & Brekers besturen eigenlijk het eiland, dat wordt de Vrijbuiters tenminste verteld. De Bouwers & Brekers beslissen over de besteding van het door belasting en overheids-subsidie binnengekomen geld.

De Vreemde Vogels en de Trekkers & Blijvers krijgen regelmatig bezoek van buiten het eiland. Delegaties dieren komen kijken hoe het eiland reilt en zeilt, soms blijft dat toezicht wat langer dan wenselijk. Soms is het een gezellig dagje, een zogenaamd werkbezoek.
Als de bezoekers komen, – laten we ze “Badgasten” noemen – als de Badgasten komen, moeten de zaken wel op orde lijken. De Kip zet zijn kop op, de Struisvogel trekt de zijne uit het zand en de Ekster poetst zijn vacht en stalt zijn prachtige be- zittingen uit. De Zeemeeuw kijkt of er een kostje te scharrelen is en de Ooievaar die ……., ach die kleppert vrolijk verder.

Als de Badgasten op bezoek zijn moet je ook zorgen dat alleen de goede “Aanbesteders” aanwezig zijn. Je laat tenslotte alleen dat zien wat uit de kast mag in dierenland.
Aanbesteders zijn bijvoorbeeld de Mier, de Aap, de Kameleon, de Steltloper, de Nachtegaal, enz. Zij kunnen heel nuttig zijn voor het eiland. Aanbesteders nemen kennis mee, en knappen de klusjes op, het woord zegt het al.
De Vreemde Vogels en de Trekkers & Blijvers halen namelijk graag kennis en ervaring van buiten. “Ter ondersteuning” vertellen zij de Vrijbuiters, en de Bouwers & de Brekers.
Het zal u niet verbazen dat die daar met zijn allen een eigen mening over hebben. Aanbesteders zijn namelijk erg duur, er gaan een heleboel centjes van de Vrijbuiters op aan de Aanbesteders. Soms zijn de klusjes, die de Trekkers & Blijvers uitbesteden, keurig voorbereid zodat de Vreemde Vogels en de Bouwers & Brekers er direct hun goedkeuring aan verlenen. Vaker gaat het wat ingewikkelder. Dan wordt ergens informatie achter gehouden of werken Trekkers & Blijvers elkaar tegen. Soms kunnen zij niet anders door regeltjes, opgesteld door de andere Trekkers & Blijvers uit de directe staf van de Vreemde Vogels.

Aanbesteders die vaak in goed vertrouwen al een klusje of project gestart zijn, merken al gauw dat het wat lastig uitvoeren is, omdat de Vreemde Vogels en de Trekkers & Blijvers de boel een beetje ingewikkeld aanpakken. Zij dreigen wel eens onder de voet gelopen te worden door al het gepraat over en weer. Je zoekt een aanspreekpunt, maar ja, soms glimt het bijvoorbeeld niet genoeg voor de Ekster. Dus zijdelings luistert hij eens wat naar het gemopper. En laten we eer lijk zijn het communiceert voor bijvoorbeeld een Mier lastig met een Kip (zonder kop), of met een Struisvogel met zijn kop in het zand, hoewel je naar die laatste als Mier wel weer een tunneltje kunt graven. Maar dat kost tijd.

Soms hangt er veel van een project af. Het duurt vaak erg lang voordat er zekerheid is over de verdeling van verantwoordelijkheid, taken en geld.
Sommige Aanbesteders verzinnen een plan en richten zich tot de Bouwers & Brekers. Meestal vind je dan wel enkele Bouwers of Brekers die besluiten te helpen.
Daar moet je ook mee oppassen want niet alle Bouwers & Brekers zijn wie zij beweren te zijn: Onder hen bevinden zich het Lieveheersbeestje (lief maar giftig), de Adder (altijd oppassen met zo’n figuur), de Gier (lijkenpikker), de Havik, de Luiaard, de Rups/Vlinder (eeuwige verrassing), de Eendagsvlieg, de Paradijsvogel (kleurrijk figuur), de bij (bezig typetje), de Ezel, de Uil, de Olifant (dikke huid), de Bok en de Pitbull (die nu nog harder blaft dan bijt, maar dat leert hij nog wel).
U ziet een aardige vertegenwoordiging van de bij de verkiezingen gekozen Vrijbuiters. Je moet goed opletten want wie is nu een “Bouwer” en wie een “Breker”? Soms vind je gehoor bij de ene, dan weer bij de andere.

Na elke mislukte poging van de Vreemde Vogels om tot een beslissing te komen, zien de Trekkers & Blijvers de tijd als hun vriend. Zij leunen achterover, want dit geeft hun heel veel meer tijd, (Om te niksen vinden de Vrijbuiters overigens, en de Aanbesteders ook, maar uit beleefde afhankelijkheid zeggen deze laatsten niets.) Het geeft hen tijd om nog meer dingen aan elkaar te knopen zodat het nog ingewikkelder wordt voor iedereen.

De Bouwers & Brekers? Tja, die weten het vaak niet meer, die krijgen allerlei verschillende verhalen te horen! Net als de Vrijbuiters overigens!
Vanuit de Beestenburcht dringen vaak de raarste varianten op plannen naar buiten.
En de echte plannen? Die worden besproken in het Praathuis! (Dat kent u wellicht wel, uit de Fabeltjeskrant.)

En zo verschilt dit eiland niet van enige andere plek op deze aarde:
De één is gewoon een machtswellusteling, de volgende heeft een dubbele agenda, deze of gene heeft een groot zakelijk belang, weer een ander stedelijk belang en die ander heeft simpelweg een eigen belang…….en de belangrijkste mens is vaak de dupe…….
En de Ooievaar op het eiland? Ach, die kleppert gewoon door.

Vreemde vogels vliegen rond in de wandelgangen van het stadhuis.

Het betreft hier slechts een fabel zonder moraal. Elke overeenkomst of gelijkenis met enig persoon of situatie waar dan ook op deze aarde berust zuiver op toeval.

© 2004

http://jeanetteslagt.nl/blog/bouwers-brekers/


Grote ideeën sneuvelen vanwege het politieke spel, maar ook vanwege onkunde en besluiteloosheid op alle fronten.

Reacties (4)

Algemene oproep van Emy Gorkom

Alle inwoners van Nederland hebben een oproep ontvangen. Als 18-jarige kreeg ik voor het eerste deze oproep om te gaan stemmen met een verplichting. En niet omdat ik de eerste verkiezing nog een wettelijke verplichting had om naar het stembureaute gaan, maar omdat ik het een voorrecht vind om te mogen stemmen ben ik daarna telkens mijn democratisch recht gaan invullen. Het loopje naar het dichtsbijzijnde stembureau is tenslotte een kleine moeite en vaak zit het het ook gewoon in de dagelijkse route.

Vooraf gaand aan de gebruikelijke campagne activiteiten heb ik al veel gehoord over Emy van Gorkom. Via grootste verhalen over haar en de mooie columns van haar ben ik op voorhand onder de indruk gekomen van Emy van Gorkom. Tijdens onze eerste ontmoeting ontglipte mij eerst de opmerking jij bent klein. Waarop ik mij direct verbeter de indruk die jij op mij maakt is groots. In ons kennismakingsgesprek vertelt zij wat haar drijfveren zijn om in Amsterdam-ZuidOost te wonen. Haar jonge leven schetsend spreekt zij over het wonen in verschillende werelddelen en het daarom waarderen van haar wereldse vrienden in haar buurt. En voorzover ik alle kandidaten in Amsterdam-ZuidOost kan overzien is zij de enige jonge moeder die verkiesbaar is.

Nederland geeft iedereen stemrecht op lokaal nivo. Juist in de straat, buurt en wijk gaat het erom hoe wij met elkaar omgaan en wat wij van elkaar verwachten. Stemmen voor de gemeenteraad en/of bestuurscommissie is daar dan een logisch vervolg op. Emy legt mij uit dat haar studie voor Religie en Levensbeschouwing een heel bewuste keuze is. Niet dat zij zelf leeft naar regeltjes en/of rituelen maar dat zij bijvoorbeeld naar kinderen een goed voorbeeld van mooi leven wilt geven. Politiek actief zijn is daar voor Emy een onderdeel van geworden. Met mijn blog Algemene oproep wil ik hier op aanhaken.

Een stem uitbrengen op de lokale politiek geeft de mogelijkheid om heel direct te vertellen wat belangrijk is in de eigen straat, buurt en wijk. Voor jezelf, je kinderen, je buren, je familie en je vrienden is dan een loopje van een paar minuten naar het stembureau een kleine moeite! 19 Maart 2014 mogen wij hier weer kiezen. Iets wat op veel andere plekken op de wereld soms niet mgelijk is, met alle spijtige gevolgen van dien. Mijn Algemene oproep is dan ook om niet afzijdig te blijven zitten, maar gebruik te maken van ons democratisch recht. De vurige betrokkenhieid waarmee Emy vertelt wat haar drijft in de lokale politiek is voor mij imponerend en verrassend. Welke verkiezingsuitslag er deze keer komt is afwachten. Wel hoop ik dat wij allemaal met elkaar zorgen voor een geweldig opkomstpercentage. En natuurlijk gun ik Emy van Gorkom een plaats in de nieuwe bestuurscommissie van Amsterdam-ZuidOost!

Maar nu ga ik eerst zelf stemmen.

Gemeenteraadsverkiezingen 19 maart 2014

 

Reacties

Een leuke ontmoeting met Sandra Grep en het vervolg

Aan de Edumbekeukentafel leerde ik Sandra Grep kennen. Naast veel lachen om de voorbijkomende anekdotes ontstond er ook een serieus gesprek. Eigenlijk zoals bij de meeste ontmoetingen aan de Edumbekeukentafel. In het meer ernstige gedeelte vinden wij elkaar in het belang van een goede samenwerking tussen school, leerling en ouders. Op en aantal plekken zien wij dit door persoonlijke inzet lukken en op te veel plekken zien wij dit door misverstanden, onwetendheid en onwil falen. Samen stellen wij vast dat het helpt als er een inventarisatie gemaakt wordt van alle initiatieven voor huiswerkbegeleiding.

Verder pratend lachen we ons suf over alle Nederlandse vooroordelen die er vreemd genoeg nog steeds zijn over andere culturen. Samen concluderen we dat alle ouders het beste met hun kinderen voorhebben. Maar dat er soms moeilijke en vervelende problemen in de weg zitten. Sociale ongelijkheid, eenoudergezinnen, armoede komen in Amsterdam-ZuidOost nog teveel voor. Als daar in de driehoek school, leerling en ouders dan ook nog  culturele misverstanden een rol krijgen is iets extra nodig. Dat extra wil Sandra Grep nu via de lokale politiek bereiken.

Voor de komende lokale verkiezingen in Amsterdam-ZuidOost voor de bestuurscommissie heeft zij zich kandidaat gesteld voor GroenLinks. Daarom wil ik hier even stil staan bij de idealen van Sandra. Met haar keuze voor GroenLinks hoopt zij een brug te kunnen slaan voor alle bewoners. Met een sterk GroenLinks in de bestuurscommissie en de Gemeenteraad wil zij opkomen voor gelijke kansen en mogelijkheden voor alle inwoners van Amsterdam-ZuidOost.

Door haar omgeving wordt zij getypeerd als enthousiast, daadkrachtig, betrokken, verantwoordelijk, creatief en flexibel. Door onze lachbuien aan de Edumbekeukentafel wil ik daar aan toevoegen dat zij ook gevoel voor humor heeft. Al met al karaktereigenschappen die in de lokale politiek nodig zijn. De lezers van mijn blog weten dat de laatste jaren vooral het bittere en zure de boventoon heeft gehad in de stadsdeelraad. De schaterende lach van Sandra Grep kan dat mooi veranderen. De sociale problemen achter de voordeuren van veel ZuidOosters wil zij met de mogelijke oplossingen voor op de agenda van de politiek zetten.

Zelf zegt zij: Met GroenLinks wil ik  mij gaan inzetten voor een groen maar ook schoon stadsdeel. Dat is mijn droom! Ik ben er klaar voor! En met haar bijdrage aan de organisatie van de Conferentie JeugdZorg , rondom de thema’s -1- Maatwerk in de zorg, -2-  Jonge Mantelzorgers en -3- Schoolmaatschappelijkezorg bewijst Sandra Grep capaciteiten.

Woensdag 19 maart 2014 verkiezingen bestuurscommissie Amsterdam-ZuidOost meer dan 30 kieslijsten. Mijn keuze heb ik al gemaakt.

https://amsterdamzuidoost.groenlinks.nl/standpunten/inleiding

Reacties (14)

De Oogst van ZuidOost! Sherwood Feliksdal

Van opgroeiend in de Kempen in Zuidoost Noord-Brabant ben ik komen wonen in de Bijlmermeer van Amsterdam-ZuidOost. Van kersen plukken in de boomgaard van onze vrienden naar walnoten rapen bij het vogelhospitaal "de Toevlucht". De natuur heeft altijd een rol gespeeld in mijn leven, soms onbewust, soms op de achtergrond en soms als werkgebied. In mijn jeugd was alles om mij heen natuur, ongerept of duurzaam beheerd. Vanaf 1988 woon ik nu in de Bijlmermeer. Van Echtenstein naar Kantershof, van de E-Buurt naar de K-buurt, eerst Amsterdam-ZuidOost, nu gewoon Amsterdam.

Voor GroenLinks ben ik al die tijd aktief geweest. Verschillende functies heb ik mogen bekleden en meestal werd ik hiervoor gevraagd. Nieuw bloed staat nu te trappelen. En in de aanloop naar de nieuwste verkiezingen voor nu een bestuurscommissie is Sherwood Feliksdal aktief en zij heeft hier zelf bewust voor gekozen. In New Urban Collective (N.U.C.) is zij al langer bekend. Het New Urban Collective houdt zich bezig met sociale onderwerpen, maar doet hier ook iets mee. Het N.U.C. doet aan netwerken voor studenten en bedrijven, voor stages, afstudeeropdrachten en echte banen. Sherwood Feliksdal en New Urban Collective is voor mij het voorbeeld van nieuw, goed opgeleid, aanstormend talent.

Leuk vind ik het dan weer dat Sherwood dagelijks van Amsterdam naar 's Hertogenbosch, Noord-Brabant reist voor haar werk. Ooit studeerde en woonde ik daar. Opvallend is dat zij nu heel bewust kiest om ook binnen GroenLinks Amsterdam-ZuidOost haar vrije tijd en energie te stoppen. De organisatie van de verkiezingscampagne en de uitvoering van deze campagne heeft zij optimistisch opgepakt. Veel heb ik Sherwood nog niet gesproken. Zij druk met sociale media om haar achterban te mobiliseren, heb ik zelf meer van deur tot deur en op markten en bij metrostations GroenLinks proberen te promoten. Maar als student weet Sherwood goed haar weg in nieuwe ict-kanalen. Internettend heeft zij haar netwerk via New Urban Collective en de studenten van de Hogeschool van Amsterdam en de Vrije Universiteit van Amsterdam van haar kandidatuur voor GroenLinks bekend maken. En ter ondersteuning van de GroenLinks-campagne verzorgd zij deels de campagne-site en de facebookpagina.

Zoals voor mij het groene en duurzame mijn jeugd vulde, zo heeft Sherwood van jongs af aan een duidelijk sociaal rechtvaardigheidsgevoel. Op komen voor sociaal zwakkeren is haar studie en haar leven. Het bestrijden van sociaal onrecht zit in haar hart. De opleidingen en stages laten dit goed zien. Sociaal juridische dienstverlening en Rechten hebben haar bij een juridisch spreekuur gebracht. Maar ook is zij betrokken geweest bij de Verenigde Naties en UNHCR. Het vredelievende gedachtengoed bracht mij ooit bij de PSP, een van de voorlopers van GroenLinks, leuk vind ik het dat zij tijdens haar studie ook heeft gewerkt als "Student-assistent Communicatie (Agressiebeheersing)". Bij het huurteam van wijksteunpunt wonen heeft zij huurders geholpen met juridische ondersteuning. En bij de FNV heeft zij meegewerkt aan publieksvoorlichting. Al met al een indrukwekkende cv voor deze jongedame.

ZuidOost! een mooi stadsdeel terecht met Uitroepteken! ik woon er met heel veel plezier. En Sherwood Feliksdal zet zich hiervoor in. Misschien wel na komende woensdag 19 maart 2014 als enthousiast lid van de bestuurscommissie.

ZuidOost!

http://www.zuidoost.amsterdam.nl/

http://www.zuidoost.amsterdam.nl/bestuur-organisatie/oogst-zuidoost/

Reacties (4)

Het hemd nader dan de rok?

Hoewel wij in Nederland ook de mooie uitdrukking hebben; " wat van ver komt is lekker" handelen veel Nederlanders toch meer naar de uitdrukking; "het hemd is nader dan de rok". Sinds ik in de Bijlmermeer ben komen wonen zijn beide uitdrukkingen belangrijk voor mij geworden. Mijn buren hebben hier een wereldburger van mij gemaakt. De traditionele Nederlandse keuken vind ik lekker. Maar als dagelijkse kost saai. En van exotische gerechten kan ik steeds meer genieten. Hoewel ook bij mij eten een eerste levensbehoefte is heb ik mijn buitenlandse buren ook op andere vlakken leren waarderen. Saamhorigheid, gezelligheid en liefde voor kinderen zijn daarin 3 belangrijke pijlers. Toch is juist het dagelijkse eten voor veel van mijn buren een grote zorg. Om verschillende redenen zijn zij naar Nederland gekomen. Maar over het algemeen is de zoektocht naar een beter leven en geluk toch wel de belangrijkste drijfveer. Voor velen is Nederland dan een grote teleurstelling.

De vluchtelingenparkeergarage vlakbij mijn huis is daar een vervelend voorbeeld van. De regelgeving rondom vluchtelingen en asielzoekers geeft al jaren problemen. In mijn buurt zijn er nog steeds mensen zonder papieren. En op de scholen waar ik heb gewerkt zijn ook nog steeds leerlingen zonder verblijfsvergunning. Het aanpassen, verduidelijken, verbeteren en verscherpen van Nederlandse wetten en regelgeving voor buitenlanders, asielzoekers en vluchtelingen geeft nog steeds problemen. Langdurige en onduidelijke procedures en onoverzichtelijke overgangsregelingen maken ook nog steeds slachtoffers. Voor hun eerste levensbehoeften, eten, zijn vluchtelingen daardoor afhankelijk geworden van anderen.

Mijn betrokkenheid met mijn buitenlandse buren is de afgelopen 25 jaar alleen maar groter geworden.  En niet alleen vanwege het lekkere eten, maar vooral door onze gemeenschappelijke normen en waarden die ik als calvinistisch opgevoede Nederlander deel met veel van mijn buren uit alle windstreken en werelddelen. Het is te gemakkelijk om eerst naar de verschillen te kijken. Maar de onverwachte overeenkomsten komen juist in de persoonlijke ontmoetingen te voorschijn. Natuurlijk begrijp ik dat voor een buitenstaander dit vreemd leest. De vooroordelen over de Bijlmermeer en de illegale, criminele buitenlandse bewoners komen in veel gesprekken en nieuwsmedia uitgebreid ter sprake.

Nederland heeft al langer een aantrekkingskracht voor vreemdelingen. Door de eeuwen heen zijn er golven van migranten opgenomen.  Juist door deze Nieuwe Nederlanders uit het verleden is Nederland geworden wat het nu is. Ook toen was de belangrijkste reden van een komst naar Nederland veilig wonen en werken. Jammer genoeg leert een nadere bestudering van onze geschiedenis dat die veiligheid zelfs met een welgevulde buidel met geld niet altijd verzekerd was in Nederland. Gelukkig wordt er meestal na drie tot vier generaties anders, positiever naar de nakomelingen van de nieuwe Nederlanders gekeken.

Bij mij om de hoek hebben een aantal uitgeprocedeerde vluchtelingen in een parkeergarage een onderdak gevonden. Aan de andere kant van de weg is een voedselbank. Dat mijn stadsdeel met deze twee problemen weer het landelijke nieuws weet te halen vind ik spijtig maar wel begrijpelijk. Veilig werken en wonen zijn wensen die over de hele wereld gelden.  Dit geldt ook voor de vluchtelingen in de Parkeergarage Kralenbeek aan de Karspeldreef in Amsterdam-ZuidOost. Eigen volk eerst heeft een meer en meer prominente rol gekregen in de Nederlandse politiek. In dit blog met de titel " Het hemd nader dan de rok" probeer ik daar een andere betekenis aan te geven. Met dit blog wil ik een pleidooi doen voor mijn buren de vluchtelingen.

In de eerste link onder dit blog geeft Bram van Ojik een politieke oplossing voor de vluchtelingen in de parkeergarage op de langere termijn.. Werken zorgt er voor dat de  de bewoners van de parkeergarage zelf voor hun eten te kunnen zorgen. In de andere linken is te lezen op welke manier er in de lokale politiek gesproken wordt over de vluchtelingen in de Parkeergarage op korte termijn, m.b.t. eten en andere eerste levensbehoeften.

 

http://www.ilovezuidoost.nl/index.php/jomsocial/188-bram-van-ojik-bezoekt-vluchtelingen-in-garage-kralenbeek

http://amsterdamzuidoost.groenlinks.nl/node/107228

http://amsterdamzuidoost.groenlinks.nl/node/107218

http://amsterdamzuidoost.groenlinks.nl/node/105938

Reacties (17)

Water in Kraaiennest

Voor de parkeergarage Kraaiennest zijn allerlei functies bedacht en voorgesteld. In het Finale Plan van Aanpak van de Bijlmervernieuwing is Kraaiennest als een nieuw bruisend middelpunt van K-buurt beschreven. Naast het gebouw is hiervoor een modern stadsplein ingericht. Op dit stadsplein is het mogelijk om een weekmarkt te houden, maar ook om allerlei festiviteiten te laten plaatsvinden. Bij de herinrichting van het plein zijn alle benodigde voorzieningen hiervoor aangelegd.

Het parkeergebouw naast een OV-knooppunt heeft alles in zich om hier een goede aanvulling op te geven. Voor de verstokte autobezitter natuurlijk een overdekt en bewaakte parkeerplaats. Maar voor buurtbewoners, studenten, kunstenaars en ondernemers heeft het gebouw ook de potentie om de beschikbare, goedkope ruimtes te benutten als onderdeel van het bruisende hart van de Bijlmermeer.

In de afgelopen jaren hebben bestuurders, ambtenaren en aannemers flink gebruik gemaakt van de laatste resten van de subsidieruif uit Den Haag en Brussel. Controle op elkaars handelen is er niet of nauwelijks geweest. Dit heeft tot gevolg dat alle gedane investeringen in het evenementenplein in de loop der tijd vernietigd zijn. En het Parkeergebouw als afsluitende gebouw van het Bijlmermuseum intussen gesloopt is.

Door de aanhoudende crisis  zijn de megalomane bouwplannen in een diepe kantoorlade verdwenen. Voor de buurt rest nu een kale en winderige watervlakte. Gekscherend wordt er door buurtbewoners en serieuzer door lokale politici gesproken over een openbaar zwembad en/of visvijver en/of schaatsbaan. Al naar gelang het seizoen en/of het weer wordt het ene voorstel vervangen door het andere voorstel.

Ondernemers die pogingen doen om op de geboden mogelijkheden in te gaan vangen bot. Ambtenaren verdwalen in de heilige regels van vergunningen en lokale bestuurders hebben maar snel een hoog hekwerk rondom de gigantische watervlakte laten plaatsen. De verhuur van schaatsen, strandstoelen en parasols is dus nog niet mogelijk. De verkoop van warme chocolademelk of schaafijs wordt ook nog even uitgesteld. Wel hoor ik dat de twee visverkopers uit de buurt zich zorgen maken om hun omzet. Het schijnt dat er toch al een paar amateurvissers over het hek heen zijn geklommen om hun hengel uit te werpen ....

De watervlakte blijft voor mij het toonbeeld dat elk goed voorstel uit de Bijlmermeer aan de ambtenaren en politici verdrinkt in onzinnige en onduidelijke regelgeving. Mooie ideeen voor de Bijlmermeer zijn als water naar de zee dragen .......

Reacties (1)
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl