robalberts.punt.nl

Gevoelig bekeken, Adri Hendriksen (Fotograaf)

Kunstonderwijs is op veel scholen een belangrijk onderdeel van het curriculum geworden. Een van mijn collega's heeft daar een mooi aandeel in. Tijdens een werkweek heeft zij met simpele voorbeelden en een duidelijke uitleg een mooie kunst-opdracht uitgereikt. Alle leerlingen zijn uitgedaagd om een foto en/of fotoserie te maken rondom een thema naar keuze. Het enthousiasme waarmee de leerlingen met deze foto-opdracht aan gang zijn gegaan en de leuke manier waarop zij hun resultaten presenteerde bewijzen voor mij dat beeldende kunst een meerwaarde heeft binnen het voortgezet onderwijs. De humor en de scherpe blik van de kinderen inspireert mij daardoor om met plezier in het voortgezet onderwijs te blijven werken.

Ter afsluiting van de werkweek heeft mijn collega als een professionele fotografe alle leerlingen in aktie tijdens de werkweek laten zien. Op een prachtige wijze zijn de intense gevoelens van de kinderen in een foto gevangen. De foto's van Adri Hendriksen zijn gevoelig en scherp. Ook haar foto's in de genres, landschap, natuur, cultuur, kunst zijn de moeite waard!

Terecht dat haar persoonlijke foto-website een toepasselijke naam heeft gekregen en u de titel van dit blog verklaart.

www.feelphotography.nl

Reacties (6)

Een nieuw puntensysteem voor de Openbare Ruimte, vrij naar Oscar Vrij en Ronald Blonk

Tijdens een plezierige wandeling door de Baarsjes praten we over de (on-)mogelijkheden bij de inrichting en het beheer van de Openbare Ruimte. In het perspectief van Schoon, Heel en Veilig hebben gebruikers beheerders een puntensysteem waarmee de staat en het onderhoud van de Openbare Ruimte wordt beoordeeld.

Een kapotte lantaarnpaal, een losliggende tegel, een weggewaaide plastic tas en een afgebroken tak geeft strafpunten. En het streven is natuurlijk om juist zo hoog mogelijk te scoren. Schaalvergroting, mechanisering en uitbesteden versterkt de noodzaak van een uniform en eenvoudig beoordelingssysteem.

Pratend over dit puntensysteem constateerde Oscar dat er in het systeem geen plaats is ingeruimd voor de bewoner. En de bewoner is tenslotte de belangrijkste gebruiker van de Openbare Ruimte. En het begrip bewoners rekken wij dan meteen een beetje op. Oscar gaat natuurlijk voor de bijen. Ik ben minder eenkennig en wil graag alle stadsdieren meenemen. Maar terwijl ik dit opschrijf wil ik ook bij de bewoners een aantal specifieke groepen benoemen: Ouderen, mensen met een handicap, jongeren en fietsers.

Bijen vragen natuurlijk om enkelvoudig bloeiende drachtplanten. Vogels en andere dieren vragen om beschutte en veilige nestplaatsen. Voor de ouderen zijn looproute met voldoende tussenstops en rustplekken noodzakelijk. Mensen met een handicap hebben elk op hun eigen manier een juiste toegankelijkheid nodig. Voor de jongeren zijn er per leeftijdscategorie speel- en hangplekken nodig. En door veilige fietsroutes te maken zullen er geen onveilige situaties met het snelverkeer ontstaan. Wanneer met al deze punten rekening wordt gehouden heeft de ontwerper een dikke plus en krijgt de beheerder een overzichtelijke puntenlijst en positieve beoordelingen van de bewoner / gebruiker van de Openbare Ruimte.

Voor elke beheerder moet een positieve beoordeling door bewoners / gebruikers van de Openbare Ruimte het ultieme zijn. Voor een goede ontwerper  moet het perfecte ontwerp van de Openbare Ruimte natuurlijke de uitdaging zijn.

Dat het enig denkwerk vereist om het huidige puntensysteem aan te passen en uit te breiden is ons duidelijk. En Oscar zegt dan dat afentoe niet maaien en op ongebaande paden het onkruid te koesteren beter is voor de stadsbij. Ronald en Caroll van PGNO zullen zo hun voorkeuren hebben voor het toegankelijk maken van de verschillende loop- en rolroutes.

Bij het invoeren van gebiedsgericht inrichten, werken en beheren moet het mogelijk zijn om het oude puntensysteem voor de Openbare Ruimte te moderniseren en te verbeteren naar een duurzaam en gebruikersvriendelijk beoordelingsmiddel waarin alle facetten van een plezierige woon- en leefomgeving aanbod komen voor mens en dier. Een fleurige bloemweide levert dan punten op en bespaart maaibeurten. Straatgras en bloeiende onkruiden op parkeerplaatsen tussen halfverhardingen geven solutair levende bijen en hommels een plek. Goed zittende rustbankjes langs looproutes geven ouderen de mogelijkheid om zelf boodschappen te blijven doen. Klimop in straatbomen geeft rust- en nestgelegenheid voor vogels en dieren. Gelijkvloerse overgangen tussen straat-, fiets- en voetpaden vergroten de toegankelijkheid voor scootmobielers en gehandicapten.

Simpele aanpassingen bij de inrichting en kleine aanpassingen in het beheer kunnen opeens de juiste pluspunten opleveren voor mens en dier. Altijd maaien, poetsen en vegen is dan ook niet altijd en/of overal noodzakelijk. En levert wellicht ook nog een bezuiniging op.  De driehoek- ontwerper/beheerder/gebruiker kan binnen de Openbare Ruimte nog heel veel winst maken. Een nieuw Duurzaam en Gebruikersvriendelijk puntensysteem Openbare Ruimte kan hier aan bijdragen.

Platformgehandicapten.jimdo.nl

kabokkel.nl

bijeneiland.nl

Reacties (6)

Algemene oproep van Emy Gorkom

Alle inwoners van Nederland hebben een oproep ontvangen. Als 18-jarige kreeg ik voor het eerste deze oproep om te gaan stemmen met een verplichting. En niet omdat ik de eerste verkiezing nog een wettelijke verplichting had om naar het stembureaute gaan, maar omdat ik het een voorrecht vind om te mogen stemmen ben ik daarna telkens mijn democratisch recht gaan invullen. Het loopje naar het dichtsbijzijnde stembureau is tenslotte een kleine moeite en vaak zit het het ook gewoon in de dagelijkse route.

Vooraf gaand aan de gebruikelijke campagne activiteiten heb ik al veel gehoord over Emy van Gorkom. Via grootste verhalen over haar en de mooie columns van haar ben ik op voorhand onder de indruk gekomen van Emy van Gorkom. Tijdens onze eerste ontmoeting ontglipte mij eerst de opmerking jij bent klein. Waarop ik mij direct verbeter de indruk die jij op mij maakt is groots. In ons kennismakingsgesprek vertelt zij wat haar drijfveren zijn om in Amsterdam-ZuidOost te wonen. Haar jonge leven schetsend spreekt zij over het wonen in verschillende werelddelen en het daarom waarderen van haar wereldse vrienden in haar buurt. En voorzover ik alle kandidaten in Amsterdam-ZuidOost kan overzien is zij de enige jonge moeder die verkiesbaar is.

Nederland geeft iedereen stemrecht op lokaal nivo. Juist in de straat, buurt en wijk gaat het erom hoe wij met elkaar omgaan en wat wij van elkaar verwachten. Stemmen voor de gemeenteraad en/of bestuurscommissie is daar dan een logisch vervolg op. Emy legt mij uit dat haar studie voor Religie en Levensbeschouwing een heel bewuste keuze is. Niet dat zij zelf leeft naar regeltjes en/of rituelen maar dat zij bijvoorbeeld naar kinderen een goed voorbeeld van mooi leven wilt geven. Politiek actief zijn is daar voor Emy een onderdeel van geworden. Met mijn blog Algemene oproep wil ik hier op aanhaken.

Een stem uitbrengen op de lokale politiek geeft de mogelijkheid om heel direct te vertellen wat belangrijk is in de eigen straat, buurt en wijk. Voor jezelf, je kinderen, je buren, je familie en je vrienden is dan een loopje van een paar minuten naar het stembureau een kleine moeite! 19 Maart 2014 mogen wij hier weer kiezen. Iets wat op veel andere plekken op de wereld soms niet mgelijk is, met alle spijtige gevolgen van dien. Mijn Algemene oproep is dan ook om niet afzijdig te blijven zitten, maar gebruik te maken van ons democratisch recht. De vurige betrokkenhieid waarmee Emy vertelt wat haar drijft in de lokale politiek is voor mij imponerend en verrassend. Welke verkiezingsuitslag er deze keer komt is afwachten. Wel hoop ik dat wij allemaal met elkaar zorgen voor een geweldig opkomstpercentage. En natuurlijk gun ik Emy van Gorkom een plaats in de nieuwe bestuurscommissie van Amsterdam-ZuidOost!

Maar nu ga ik eerst zelf stemmen.

Gemeenteraadsverkiezingen 19 maart 2014

 

Reacties

Verwarm een Hart op Valentijnsdag, Stichting X min Y beweging

 

Maak kennis met de Vluchtelingen - en Nederlandse vrijwilligers - van Vluchtgarage Kralenbeek 100 aan de Karspeldreef in Amsterdam-ZuidOost.

U bent van Harte Welkom op vrijdag 14 februari van 15.00 - 18.00 uur voor een Open Huis met koffie en thee.

Neem zelf vooral iets lekkers mee!

 

Of ......

verras de vluchtelingen op Valentijnsdag met een gift op bankrekening 609060 t.n.v. Stichting X min Y beweging, o.v.v. Wij zijn WARM

 

Wat is uw gift waard?

€5,00 voor medicijnen, zeep en tandpasta

€7,50 voor eten en drinken

€15,00 voor saldo op OV-kaart en mobiele telefoon

€20,00 voor warm kleding

€40,00 voor en verwarmd huis

€50,00 voor een verwarmd Valentijn Hart

 

www.wijzijnhier.org

www.facebook.com/WijZijnHier

Reacties (4)

Geknipt voor ZuidOost, Polaroids van ZuidOost, Expositie van 5 april tot en met 3 mei 2014, met Hans Mooren, Auke Vanderhoek en Patrick Meershoek

Vroeger stoeide Hans vooral met letters en getallen. Nu is Hans al weer jaren bezig met beelden en plaatjes. Het vorige kalenderjaar heeft Hans elke dag een Mens gefotografeerd. De expositie van deze foto's is onder de naam Geknipt voor ZuidOost te bekijken in het http://www.cbkzuidoost.nl/ Van zaterdag 5 april tot en met zaterdag 3 mei 2014 zijn de portretten te zien. Hans Mooren komt door zijn diverse activiteiten veel en vooral verschillende mensen tegen. In de gevarieerde serie foto's is dat duidelijk te merken.

Het cbkzuidoost wil een expertisecentrum zijn voor hedendaagse kunst. Daarbij wil het een culturele ontmoetingsplek zijn voor publiek, scholen en kunstenaars. Met deze expositie worden deze doelen bereikt. Hans heeft met zijn serie polaroids een duidelijk tijdsbeeld vastgelegd. De gefotografeerde personen geven een mooi idee van wat er in een jaar voorbij komt en gebeurd in Amsterdam-ZuidOost. De portretten van bekende en onbekenden geven in deze tentoonstelling juist een niet alledaags verhaal. En de fotograaf Mooren kennende ontbreekt natuurlijk de interculturele invalshoek niet.

Hans Mooren is ook bekend van de website http://www.ilovezuidoost.nl/ Dit is het het community portal van AmsterdamZuidoost. Maar ook de beroemde rondleidingen door de Bijlmermeer worden door Hans Mooren georganiseerd. http://www.amsterdamzuidoost.net/joomla1012/index.php Anderen herkennen Hans Mooren wellicht als de vaste fotograaf van het weekblad de Echo.

Mag ik iedereen uitnodigen om in de maand april even een bezoek te brengen aan het cbkzuidoost? Het is de moeite waard. Misschien dat u tijdens het bezoek aan het cbk een van de geportreerde Mensen ontmoet? Of dat u later lopend over de dagmarkt van het Anton de Komplein iemand uit de fotoserie herkent? Ook kunt u iemand herkennen uit een (inter-)nationaal nieuwsitem. In ieder geval zult u onder de indruk zijn. De nieuwe loopbaan van Hans Mooren heeft een mooi resultaat opgeleverd, zijn kijk op mensen door de lens van zijn polaroid geeft een nieuw verfrissend en gekleurd beeld.

De serie Polaroids van Zuidoost is gemaakt door Hans Mooren, maar de expositie is volledig samengesteld en vorm gegeven door de mensen van het cbkzuidoost. Professioneel en kundig hebben zij een bewonderendswaardige tentoonstelling vorm gegeven. Ook de Historische canon van ZuidOost door de Parool-journalist Patrick van Meershoek is in het cbkzuidoost te vinden. Tegelijkertijd is werk van Auke Vanderhoek In de fotoserie "Wij ... in ZuidOost" met kennissen, vrienden en familie van de Edumbekeukentafel te bekijken. Het cbkzuidoost en haar professionele medewerkers hebben weer een pracht expositie gemaakt, de moeite waard om te bezoeken!

De catalogus van de tentoonstelling is de moeite waard en kost maar 5 euro.

CBKZuidOost

Anton de Komplein 120
1102 DR Amsterdam
t. 020 25 25 401
f. 020 25 25 409
e.info@cbkzuidoost.nl

Openingstijden

dinsdag / woensdag / vrijdag 11-17 uur
donderdag 11-20 uur
zaterdag 10-17 uur

Natuurlijk goed bereikbaar met het openbaar vervoer en ruime (betaalde) parkeergelegenheid.



Reacties (3)

Iets uit niets, Landfill Harmonic Orchestra

Rondom mij heen kijkend zie ik dat veel kinderen met de mooiste en duurste spullen rondlopen. Merkkleding dragend van de laatste mode, de leukste spelletjes spelend op de nieuwste smartphones, pratend over uitstapjes naar voor mij onbekende oorden. Natuurlijk ben ik mij er van bewust dat ik ouder wordt. En vaak betrap ik mij erop dat ik ook lekker kan zeuren. Het kleine beetje haar dat er nog op mijn hoofd groeit kan ik er dan wel uittrekken. Mijn leven is goed. Alles wat ik nodig heb kan ik kopen of heb ik al. Daarom mag ik dat plezier de kinderen om mij heen ook niet ontzeggen.

Wel maak ik mij zorgen om alle troep die wij maken. Om mij heen kijkend zie ik overal afval liggen. Ik schrijf er soms over, hoe ik mijn afval scheid. Hoe ik samen met mijn buurkinderen de straat schoonmaak.

Ook schreef ik al eerder over een kinderorkest. Deze maand zijn zij in Nederland, Amsterdam. Zij laten met elkaar zien dat je iets uit niets kunt maken!

http://www.at5.nl/artikelen/120995/beroemd-afval-orkest-treedt-op-met-scholieren

http://www.stadslevenamsterdam.nl/2014/02/04/het-afval-orkest/

De volgende link is helemaal indrukwekkend !!!

http://www.landfillharmonicmovie.com/

Reacties (8)

Het hemd nader dan de rok?

Hoewel wij in Nederland ook de mooie uitdrukking hebben; " wat van ver komt is lekker" handelen veel Nederlanders toch meer naar de uitdrukking; "het hemd is nader dan de rok". Sinds ik in de Bijlmermeer ben komen wonen zijn beide uitdrukkingen belangrijk voor mij geworden. Mijn buren hebben hier een wereldburger van mij gemaakt. De traditionele Nederlandse keuken vind ik lekker. Maar als dagelijkse kost saai. En van exotische gerechten kan ik steeds meer genieten. Hoewel ook bij mij eten een eerste levensbehoefte is heb ik mijn buitenlandse buren ook op andere vlakken leren waarderen. Saamhorigheid, gezelligheid en liefde voor kinderen zijn daarin 3 belangrijke pijlers. Toch is juist het dagelijkse eten voor veel van mijn buren een grote zorg. Om verschillende redenen zijn zij naar Nederland gekomen. Maar over het algemeen is de zoektocht naar een beter leven en geluk toch wel de belangrijkste drijfveer. Voor velen is Nederland dan een grote teleurstelling.

De vluchtelingenparkeergarage vlakbij mijn huis is daar een vervelend voorbeeld van. De regelgeving rondom vluchtelingen en asielzoekers geeft al jaren problemen. In mijn buurt zijn er nog steeds mensen zonder papieren. En op de scholen waar ik heb gewerkt zijn ook nog steeds leerlingen zonder verblijfsvergunning. Het aanpassen, verduidelijken, verbeteren en verscherpen van Nederlandse wetten en regelgeving voor buitenlanders, asielzoekers en vluchtelingen geeft nog steeds problemen. Langdurige en onduidelijke procedures en onoverzichtelijke overgangsregelingen maken ook nog steeds slachtoffers. Voor hun eerste levensbehoeften, eten, zijn vluchtelingen daardoor afhankelijk geworden van anderen.

Mijn betrokkenheid met mijn buitenlandse buren is de afgelopen 25 jaar alleen maar groter geworden.  En niet alleen vanwege het lekkere eten, maar vooral door onze gemeenschappelijke normen en waarden die ik als calvinistisch opgevoede Nederlander deel met veel van mijn buren uit alle windstreken en werelddelen. Het is te gemakkelijk om eerst naar de verschillen te kijken. Maar de onverwachte overeenkomsten komen juist in de persoonlijke ontmoetingen te voorschijn. Natuurlijk begrijp ik dat voor een buitenstaander dit vreemd leest. De vooroordelen over de Bijlmermeer en de illegale, criminele buitenlandse bewoners komen in veel gesprekken en nieuwsmedia uitgebreid ter sprake.

Nederland heeft al langer een aantrekkingskracht voor vreemdelingen. Door de eeuwen heen zijn er golven van migranten opgenomen.  Juist door deze Nieuwe Nederlanders uit het verleden is Nederland geworden wat het nu is. Ook toen was de belangrijkste reden van een komst naar Nederland veilig wonen en werken. Jammer genoeg leert een nadere bestudering van onze geschiedenis dat die veiligheid zelfs met een welgevulde buidel met geld niet altijd verzekerd was in Nederland. Gelukkig wordt er meestal na drie tot vier generaties anders, positiever naar de nakomelingen van de nieuwe Nederlanders gekeken.

Bij mij om de hoek hebben een aantal uitgeprocedeerde vluchtelingen in een parkeergarage een onderdak gevonden. Aan de andere kant van de weg is een voedselbank. Dat mijn stadsdeel met deze twee problemen weer het landelijke nieuws weet te halen vind ik spijtig maar wel begrijpelijk. Veilig werken en wonen zijn wensen die over de hele wereld gelden.  Dit geldt ook voor de vluchtelingen in de Parkeergarage Kralenbeek aan de Karspeldreef in Amsterdam-ZuidOost. Eigen volk eerst heeft een meer en meer prominente rol gekregen in de Nederlandse politiek. In dit blog met de titel " Het hemd nader dan de rok" probeer ik daar een andere betekenis aan te geven. Met dit blog wil ik een pleidooi doen voor mijn buren de vluchtelingen.

In de eerste link onder dit blog geeft Bram van Ojik een politieke oplossing voor de vluchtelingen in de parkeergarage op de langere termijn.. Werken zorgt er voor dat de  de bewoners van de parkeergarage zelf voor hun eten te kunnen zorgen. In de andere linken is te lezen op welke manier er in de lokale politiek gesproken wordt over de vluchtelingen in de Parkeergarage op korte termijn, m.b.t. eten en andere eerste levensbehoeften.

 

http://www.ilovezuidoost.nl/index.php/jomsocial/188-bram-van-ojik-bezoekt-vluchtelingen-in-garage-kralenbeek

http://amsterdamzuidoost.groenlinks.nl/node/107228

http://amsterdamzuidoost.groenlinks.nl/node/107218

http://amsterdamzuidoost.groenlinks.nl/node/105938

Reacties (17)

Jas aan, jas uit buiten en op school

Een van mijn buurvrouwen vertelde mij dat er op een basisschool rondom de pauzes altijd problemen waren. Tot dat een vreemde dit kwam observeren. Het ophangen van de eigen jassen bleek moeilijk te zijn, maar ook het aantrekken en uitdoen van de eigen jas gaf gedoe. Mijn buurvrouw vertelde ook dat verschillende ouders op het wisselen van de seizoenen gewezen moesten worden. In het najaar duurde het te lang tot dat de warmere jassen werden aangetrokken. Andersom bleek in het voorjaar dat het aantrekken van luchtigere kleding ook niet gebeurde.

In het voorgezet onderwijs merk ik hetzelfde. De jas gaat soms niet meer uit. Want als de zomerkleding niet vervangen wordt door winterkleding dan is het binnen moeilijk afstand te doen van een warme jas. Maar je jas uitdoen vertelt anderen ook dat je ergens wilt zijn. En hetzelfde geldt voor het meenemen van schoolspullen. Met de jas aan in de les zitten zonder schoolspullen zegt veel. Bibberend naar huis gaan om dat jas buiten geen enkele extra warmte meer geeft in de kou is dan vervelend vervolg.

Het is als docent wel moeilijker om iets uit te leggen. Want de onderliggende boodschap is meestal ik vind alles te moeilijk en ik ben liever ergens anders. Of ouders hier ook een taak in hebben weet ik niet. Zelf je kleren uitkiezen, zelf je ontbijt eten en een lunchpakket mee naar school nemen is iets dat pubers zelf kunnen. En controleren of alle benodigde schoolspullen in de schooltas zitten is ook een klein taakje dat de puber zelf moet kunnen.

Ik herinner mij mijn moeder. Te vaak riep zij mij op straat na om toch een jas mee te nemen of om mijn jas dicht te knopen. Makkelijk leren is niet mijn sterkste kant geweest. Daarom leg ik nu nog steeds met veel enthousiasme van alles uit aan mijn leerlingen. Maar bij leerlingen die in alles laten zien dat zij vooral ergens anders willen zijn is dat wel een extra uitdaging! Iets om de jas bij uit te doen en de mouwen bij op te stropen ....

Reacties (5)

Er gekleurd opstaan op 5 december

In een populair stripverhaal wordt traditioneel begonnen met een klein onaanzienlijk dorp dat stand houdt tegenover een grote dwingende alles overheersende indringer. Met veel humor en een sprookjesachtige toverdrank houden de dorpelingen stand tegen deze vreemdelingen. De humor relativeert de maatschappelijke onderwerpen in dit stripverhaal. De beschreven underdog situatie maakt dat de lezer automatisch kiest voor de tegenstribbelende onderdrukten. De stripverhalen van Asterix en Obelix maken met een gezonde dosis humor veel geschiedenis onderwerpen helder en begrijpelijk.

In de terugkerende discussies naar 5 december is het steeds lastiger een relativerend grapje te maken. Meeleven met onderdrukte gevoelens is ook steeds moeilijker.

Een van mijn collega's is al jaren hulpsint. En met veel plezier praten wij over het mooie, gezellige en leuke kinderfeest. Want het kindvriendelijke van een sinterklaasviering staat nergens ter discussie.

Zoals over de hele wereld Blackface een begrip is waarbij iedereen zijn afschuw uit heeft Nederland nog een stap te maken. Zonder dat ons traditionele familiefeest hoeft te verdwijnen kunnen we volgend jaar allemaal met elkaar een grote stap maken. Met al onze nieuwe verwarmingstechnieken zijn er in de meeste woningen al lang geen schoorstenen meer te vinden. Verhalen over roetvegen van schoorsteenvegers zijn voor de meeste kinderen onbegrijpelijk geworden. Een stoomboot onder een regenboog doorvarend geeft een sprookjesachtige sfeer, pakjespiet, surprisepiet, gedichtenpiet enzovoorts verkleurend in alle kleuren van de regenboog passend bij het geluk en plezier dat het Sinterklaasfeest in kinderharten en families geeft.

Minder zal het zijn als de hele wereld naar ons land zal kijken als een volk dat nu nog het stereotiep van Blackface in stand wil houden. Vasthoudend aan verkeerd begrepen en misplaatste ideeen en onbedoeld krenkende gewoontes willen wij toch niet te boek staan als .......

Volgend jaar wens ik onze kleine land een grote stap toe, want volgend jaar wens ik ons geen verhitte discussies toe.  Maar hoop ik dat wij samen en met elkaar in staat zijn om met al het respect in een groot en mooi familiefeest met alle kinderen Sinterklaas te vieren.

Gekleurde regenboogpieten kunnen ons familefeest extra kleur geven en zorgen dat onze traditie nog lang behouden blijft.

Er gekleurd opstaan op 5 december geeft de kans aan een klein land toch weer groot te zijn!

Reacties (7)

Open en eerlijk, een visie op Onderwijs

Bij het bouwen van mijn eerste school heeft de architect een duidelijke opdracht gekregen. Bouw een school waar alles open en licht is. En dat is gelukt. Alle lokalen liggen aan een gang waarin grote ramen het zonlicht naar binnen laat. Elk lokaal heeft ruime vitrines in de gangwand met glas aan twee kanten. Elk leslokaal heeft hierdoor een inkijk vanuit de gang. Maar er is tevens ruimte voor lesondersteunende materialen in de vitrines. Gemaakte werkstukken kunnen ook roulerend in de vitrines getoond worden.

Het concept is wij zijn trots op onze school en laten dat graag zien!

De school waar ik nu werk heeft een zelfde concept. Hoewel de lokalen boven een winkelcentrum liggen is er weer gewerkt met een mooi ontwerp. De lesruimten zijn nauwelijks afgesloten met deuren. En die wanden die er wel zijn bestaan uit doorzichtig glas. Het lesgeven is hierdoor anders dan anders. Klassen lopen in elkaar over. Veel lessen worden hierdoor gezamenlijk verzorgd. En soms komen leerlingen met samenwerkingsopdrachten naar elkaar toe. Of worden er door leerlingen afspraken gemaakt om elkaar te helpen met moeilijke opdrachten.

In mijn wijk staan alle scholen aan een gezamenlijk schoolplein. Sommige pleinen zijn schoon en beter ingericht. Maar op alle schoolpleinen kun je de kinderen, jong en oud, met elkaar bezig zien. Bij de gerenoveerde schoolpleinen is gelukkig rekening gehouden met verschillende leeftijdsgroepen. Na school zijn het veelal de jongeren die zich vermaken. En na het avondeten komen de ouderen te voorschijn. Maar het valt mij op dat er vooral veel gemengde groepen, qua leeftijd te zien zijn. En dan blijkt weer dat een schoolplein voor elk wat wils mag en kan bieden.

Elders las ik iets over hoogomheinde schoolpleinen, overlast bezorgende jeugd en herhaald vandalisme.

Open en eerlijk onderwijs is een concept. Jammer genoeg graven sommige scholen en docenten zich in. Terwijl open en eerlijk onderwijs naar mijn idee trotse leerlingen maakt. Vanuit een trots gevoel is het altijd plezieriger werken. En met een trots gevoel zal het ook makkelijker zijn om goede resultaten te behalen.

Reacties (5)
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl